Ersun Yanal…
Metin Diyadin…
Mustafa Kaplan…
Hakan Kutlu…
Erkan Sözeri…
Aykan Atik…
Daha niceleri…
Mesut Bakkal dışında teknik direktör olarak görev yapan Ankara’nın evlatlarını severim.
Hep en zor zamanlarda “evladımız” denilerek göreve getirilir, başarıları takdir edilmez, en küçük başarısızlıkta kovulurlar.
Bu sezon Ankaragücü maçları kadar Gençlerbirliği maçlarına da gidiyor, zaman zaman da köşe yazıyordum.
Hatta Trabzonspor maçında Gençlerbirliği taraftarına ağza alınmayacak küfürler eden deplasman locasındaki Trabzonluya “el kol hareketi yapmaktan” TSYD tarafından disiplin kuruluna sevk edildim.
Maçlara akredite edilmem de o süreçte donduruldu.
Kısa bir süreçti ama ben dönüş yapmadan Metin Diyadin’in gönderiliş şekli çok moralimi bozdu, bir daha Gençlerbirliği maçına gitmeme kararı aldım.
O süreçte 10 maç galibiyet hasreti çekti Kırmızı Karalar.
Sonrasında Gençlerbirliği İstanbul’da Ziraat Türkiye Kupası Çeyrek Finali oynuyor, tarihi bir maç olur ben de tanıklık ederim diye Galatasaray maçını izlemeye gittim.
Tam da dediğim gibi oldu, Gençlerbirliği rotasyonlu kadrosuyla Galatasaray’ı 2-0 gibi net skorla yendi, yarı finale yükseldi.
Tarihe yerinde tanıklık eden 15-20 Gençlerbirlikli ile beraber ben de o stattaydım.
O maçta Gençlerbirliği taraftarı, medyası yoktu statta ama sahada 3 eski Ankaragüçlü vardı.
(Yine konuyu Ankaragücü’ne getirdik😊)))
Matej Hanuosek birkaç dakika oynadı ama Abdurrahim Dursun ve Fıratcan Üzüm 90 dakika sağ ve sol bek olarak sahadaydılar.
Kaç yıldır, Gaetan Laura ile birlikte Ankaragücü’ne yapılan kötü transferlerin sembol isimleriydi Abdurrahim ile Fıratcan.
Ama Galatasaray maçında öyle bir performans gösterdiler ki 90 dakika hayranlıkla izledim iki beki.
İlk Yarı Lorey Sane, Noa Lang’a adım attırmadılar, ikinci yarı Barış Alper Yılmaz, Yunus Akgün, Victor Osimhen girdi, onlarla gelen hücum organizasyonlarını da başarıyla defettiler.
İkisi de Beştepe takımı, aynı suyu kullanıyorlar, aynı havayı soluyorlar.
Ankaragücü’ndeki musibet nedir anlayamıyorum, Gençlerbirliği’ni kıskanmaktan da kendimi alamıyorum.
Sadece Abdurrahim ve Fıratcan da değil,
Gençlerbirliği U19 takımından yetişen 19 yaşındaki Gineli Ousmane Diabate, henüz 23 yaşındaki Samed Onur, 21 yaşındaki Cihan Çanak da kaleci Erhan Erentürk ve Metehan Mimaroğlu ile birlikte Galatasaray maçının yıldızları oldular.
Volkan Demirel’in Gençlerbirliği’nden ilk ayrılışını da sevmedim, dönüşünü de.
Ancak Kocaelispor maçı kadrosunu görünce olağanüstü saygı duydum.
Galatasaray Kupa maçı kadrosu “elenelim de bitsin bu iş, lige odaklanalım” kadrosuydu.
O kadro harika bir iş çıkarınca, hoca isim falan dinlemedi, Kocaeli ile oynanan sezonun en kritik maçına da bir iki oyuncu hariç aynı kadroyla çıktı.
İsimlere değil, performansa önem verdiğinin en güzel örneğini sundu.
Umarım sadece Kocaelispor maçı ile sınırlı kalmaz.
Karagümrük ve sonraki maçlarda da devam eder.
Bir ara 11 yabancı ile oynayan Gençlerbirliği’nin tarihi Galatasaray galibiyetinde 7 Türk oyuncu olduğunu unutmayalım.
Türk oyuncun ne kadar fazlaysa, aidiyet de o kadar artıyor.
Tebrikler Volkan Demirel.
…………………………………………..
Önceki gün bir mekandaydık.
Masamda Aydınlıkevler’den ilkokul arkadaşım, üniversite arkadaşlarım ve bir meslek büyüğümüz vardı.
İlkokul arkadaşım ile 40 yıl sonra tesadüfen karşılaşmıştım.
Hayat ikimizi de farklı yerlere savurmuş, Anadolu Ajansı’nda bir araya getirmişti.
Futbola hele de Ankaragücü’ne çok uzak olduğunu sanıyordum.
Bir ara öyle derinlemesine Ankaragücü analizi yaptı ki ağzım açık kaldı.
AA’dan ayrıldıktan sonra yayınevi işi yapmıştı, meğerse sevgili kardeşim Mustafa Berkay Aydın ve kıymetli eşi Duygu hanımın birlikte kaleme aldıkları “Bastır Ankaragücü” kitabını o yayımlamış.
İsmi Ercüment Özkaya.
Aklıma daha bir ay önce Berkay’dan PDF olarak temin ettiğim kitap geldi, önceleri fotokopisini alıp öyle okumak için bekletiyordum.
Vazgeçtim hemen okumaya başladım.
Veli Necdet Arığ’ın kitabını birkaç kez okumuştum.
Geçenlerde de Hikmet Hancıoğlu’nun kitabını bir solukta okudum
Ankaragücü yönetiminden ya da Ankaragüçlü iş insanlarından rica ediyorum.
Bu kitapları yeni nesil ile tanıştırın.
Her taraftarın elinin altında bu kitaplar olmalı.
Lafla değil, tarihiyle büyük kulüp nasıl olunur herkes görmeli.
“Bastır Ankaragücü”…
METİNER ERDEM
