Paris 2024 Olimpiyat oyunlarına bir yıl dokuz ay kala, atletizm kapının önünde bekletilen elektrikli süpürge satıcısı muamelesi görmektedir.
Dünya spor gelirlerinin yüzde 95’i profesyonel futbol ve beş kardeşi tarafından alınmaktadır.
Atletizm ve olimpik spor dalları ise geri kalan yüzde 5 ile idare etmeye çalışmaktadır.
Bunun basit örneği Manchester United kulübünün ve Dünya Atletizm Birliğinin bütçeleri arasındaki makas aralığında görüyoruz.
Bunu gören gören dünya gençliği de tercihini profesyonel spor dallarından yana kullanmaktadır. Yani profesyonel futbol , basketbol, voleybol, tenis, boks ve Formula 1 yarışlarını seçmektedir.
Bu spor dallarını seçen gençler eğer atletizm yapmış olsalardı dünya rekorları çok farklı olurdu.
Başka bir örnek daha vermek istiyorum. Profesyonel futbol, UEFA kriterlerine dayanarak stadyumları yeniledi. Yenilenen stadyumlardan atletizm pistini kovdu.
Atletizm ve olimpik spor dalları üzülürken bu profesyonel spor ailesi için briç günü olmaktadır.
Birçok yerde atletizm kolay lokma olarak görünüyor.
Kimse atletizme taleplerini sormuyor. Haliyle atletizm severlerin kalpleri aynı sağlığında kalmamıştır. Zamanla paslanmış ve parlatılmaya ihtiyaç duymaktadır.
İnsanlar gerçek şampiyonaları seyretmek istiyorlar. Reaksiyon zaman Finli bilim adamlarının önerdiği şekilde güncellenmelidir.
Atletizmi ayakta tutmaya çalışan idealist antrenörler, kulüpler ve okullardır. Küçük yaşta buldukları yetenekleri atletizme kazandırdıkları için atletizm az sayıda da olsa yıldız sporcuya sahiptir.
Dünya Atletizm Şampiyonası çok başarılıydı. Ama Elmas Lig için aynı şeyleri söyleyemeyiz. Elmas Lig’in evrensel seyredilirlik oranı çok başarılı. Başarısız yanı ise sirke dönüşmesidir. Eşitsizlik kendi göstermekte ve bazı dallar göz ardı edilmektedir. Dünya Atletizm Birliği efendi ve köle görüntüsüne son vermelidir.
Dünya Atletizm Birliği gücünü kendi paydaşlarına değil haksızlıkların temeli olan profesyonel futbol ve beş arkadaşına göstermelidir.
Ezop M.Ö 6. yüzyılda şu masalı ile ünlenmiştir.
“Koyunlarla kurtlar aralarında bir barış antlaşması imzalarlar. Antlaşmaya göre koyunlar kendilerini koruyan çoban köpeklerinin işine son verirler. Bunu fırsat bilen kurtlar da koyunların bir bölümünü afiyetle yerler. Diğer bölümü de canını zor kurtarır.”
Atletizm de profesyonel spor ailesiyle barış yaptığını sanıyor. Ama profesyonel aile, sponsorları , medyayı, şehirlerin göbeğindeki spor tesislerini dominant bir şekilde kapatmış durumda.
Profesyonel spor ailesi çok şımardı. Gastronomi sorunu var. İyice obez oldu. Adeta çatlamak üzere. Atletizm ve olimpik spor dallarının çok hakkını yedi. Onların yıkılıp harabeye döndüğünü sanıyor. Aslında en değerli hazinelerin harabelerin altında olduğunu unutuyor.
ARTUN TALAY
