Hollywood’daki en önemli, daha çok film ve TV programları üretimi ve dağıtımında faaliyet gösteren bir medya şirketi olan Metro-Goldwyn-Mayer’in filmleri o meşhur aslan kükremesi başlar.
İki arkadaş sinemaya giderler…
Salonun ışıkları söner, Metro-Goldwyn-Mayer’in o meşhur aslanının kükremesi ile film başlar…
Arkadaşlar biri diğerine döner ve ”Ben bu filmi görmüştüm” der…
İşte aynen böyle…
Ankaragücü’nün deplasmanda Fenerbahçe ile oynadığı karşılaşmanın bitiminde bu hikaye aklıma geldi.
Ben bu filmi daha önce görmüştüm…
Ne zaman ligimizin o meşhur 4 takımıyla müsabakaya çıksanız, 1-0 geriden başlıyorsunuz…
Ankaragücü, bugün İstanbul’da hiç de kötü oynamadı…
Hatta rakibine oranla daha derli toplu, ne yaptığını bilen bir performans sergiledi.
Bu bilinçli oyunun sonunda da öne geçmeyi başardı…
80.dakikada Lamine Diack kendi ceza alanından topu Fenerbahçe yarı alanına taşıdı. Meşin yuvarlağı Ali Sowe’un önüne bıraktı. Gambiyalı golcü topu ağlara gönderdi.
İşte bu dakikadan sonra da ”unsurlar” devre girdi ve Ankaragücü’nün emeklerinin üstüne yattı…
Yazık…
Gerçekten çok yazık…
Her şey ortada…
Neyi yazıp, neyi yorumlayacaksınız ki?
ORHAN KARADAĞ
