Ankaragücü, Ziraat Türkiye Kupası’nda yaş ortalaması 18,6 olan gençlerden kurulu kadrosuyla Adana Adaletgücü’nü deplasmanda 2-1 yenerek tur atladı.
İlk yarıyı geride kapatan Başkent ekibini, Yusuf Eren Göktaş’ın biri penaltıdan, diğeri yaklaşık 35 metreden attığı muhteşem gol ayağa kaldırdı.
Bu galibiyetin genç oyunculara vereceği morali küçümsememek gerekir.
Rakip, 3. Lig 3. Grup’ta orta sıralarda mücadele eden bir ekip.
“Acaba onlar da çok geniş bir rotasyon mu yaptı?” diyerek kadroları karşılaştırdım.
Hayır.
Son lig maçındaki kadrodan yedi-sekiz oyuncu bu karşılaşmada da vardı.
Demek ki Ankaragücü’nün gençleri, kendilerine fırsat verildiğinde 2. ve 3. Lig seviyesinde iş yapabileceklerini gösterebiliyor.
Elbette tek maçla kimseyi yıldız ilan etmeyelim.
Ama bu çocukları görmezden de gelmeyelim.
Ankaragücü, Adana’ya 21 kişilik kadroyla çıktı.
Gözüm, geçen sezon başında önemli yetenekler olarak tanıtılan, ardından ortadan kaybolan Polat’ı, Recep Yiğit Sevinç’i aradı.
Bulamadım.
Bu çocuklara ne oldu, gelişimleri nasıl takip ediliyor, neden kadroda değiller?
Doğal olarak insan merak ediyor.
Aslında bu yazıyı yazma sebebim başka.
1461 Trabzon maçından sonra önce Başkan İlhami Alparslan’a, ardından teknik direktör Recep Karatepe’ye sorular yönelttim.
Başkana, hocayla devam edip etmeyeceğini sordum.
Devam edeceğini söyledi.
Kadrodaki eksiklerden, sakatlıklardan yakındı.
Tribünlerden yükselen küfürlü istifa çağrılarına da önceki yönetim dönemlerine gönderme yaparak cevap verdi.
Bu yanıta tüm içtenliğimle katıldığım için kısa haberde yer verdim.
Neden katılıyorum?
Ankaragücü bugün 2. Lig’deyse, bunun tek nedeni Faruk Koca’nın teknik direktör, sportif direktör ve başkan tercihleridir.
Bu çok gizli bir bilgi mi, hayır.
Faruk Koca’ya bir kere olsun “İstifa” diyemeyenlerin bugün İlhami Başkan’a küfürlü tezahürat yapmasını sorgularım.
Ayrıca, bugün için Ankaragücü başkanlığına talip olduğunu açıklayan bir aday bilmiyoruz.
Önümüzde ise ocak ayında çözülmesi gereken FIFA dosyaları var.
Bu dosyalar nedeniyle kulübün ciddi puan silme cezalarıyla karşılaşma riski bulunuyor.
İlhami Alparslan’ın, ocakta süresi dolacak yaklaşık 2-3 milyon avro tutarındaki yedi-sekiz dosya için “Halledeceğim” sözü var.
Bu sözün takipçisi olacağız.
Yönetime istifa çağrısında bulunanlara soruyorum:
Bugün yönetim istifa etse, ocak ayına kadar yeni yönetim ya kurulur ya kurulmaz.
Elinizde bu dosyaları çözecek, puan silme cezalarını önleyecek bir formül var mı?
Bir başkan adayınız var mı?
Varsa paylaşın, kampanyanıza biz de katılalım, destek verelim.
Ama yoksa Ankaragücü’nü yönetim boşluğuna sürükleyebilecek bir çağrının sorumluluğunu da düşünmek gerekir.
Gelelim benim gazeteciliğime…
Tribünlerden istifa sesleri yükselirken başkana bu konuyu sormam kadar doğal ne olabilir?
Gazeteciyseniz o gün hem başkana hem teknik direktöre yönelteceğiniz ilk sorulardan biri budur.
Soruyu soramayıp ardından başkanı arayarak soruyu sorup haberini yapanı şikâyet etmek gazetecilik değildir.
Bana ulaşan bilgilere göre yalnızca başkan değil, teknik direktör de aranmış.
Benim yazımdan hareketle “O gün hangi gazetecileri aradın?” diye sorulmuş.
O meseleyi de açıkça anlatayım.
Görüşlerine çok değer verdiğim bir meslektaşım, 1461 Trabzon maçından sonra hocayı savunan bir paylaşım yapınca kendisini aradım.
Paylaşımının arkasında durdu, hocayı savunmayı sürdürdü.
Kendi görüşüdür, saygı duyarım.
Konuşmamız sırasında, “Maçtan sonra hocayla görüştün mü?” diye sordum.
“Evet, görüştüm” dedi.
Ben de bu tek görüşmeden hareketle genelleme yaptım.
Yanlıştı.
Önce o meslektaşımdan, ardından Recep Hoca’dan özür diliyorum.
Benim bu hatam, başkana ve teknik direktöre yönelttiğim soruları geçersiz kılmaz.
Ankaragücü’nün kötü futbolunu, kaybedilen puanlarını, yaklaşan FIFA dosyalarını ortadan kaldırmaz.
Şimdi soruyorum:
Derdiniz benim gazeteciliğim mi olmalı, Ankaragücü’nün geleceği mi?
Ankaragücü böylesine zor günlerden geçerken başkanı ve teknik direktörü arayanların gündemi benim hakkımdaki dedikodular mı olmalı?
Ayıptır, biraz edep yahu!
METİNER ERDEM
