Gençlerbirliği ligden düşme korkusunu iliklerine kadar hisseden bir takım.
Ligde ölüm kalım mücadelesi veriyor.
Son 4 maçın en az 2-3’den puan çıkartması gerekiyor ki ligde kalabilsin.
Böyle bir psikoloji içinde tarihi bir maça çıkıyor.
Kazansa ölüm kalım maçlarının olduğu fikstürüne bir zorlu maç daha eklenecek.
Tribünlerde Ankara’dan gelen sadece bir gazeteci.
Yaklaşık 15-20 kadar da taraftar.
Volkan Demirel hoca 10 maçtır as kadroyla kazanamayan takımını, bu tarihi maça neredeyse tamamen yedeklerden kurulu rotasyonlu kadroyla çıkarıyor.
Belli ki kupaya dair en ufak bir beklenti yok.
Prosedür tamamlansın, Ankara’ya dönelim havası hakim.
Ya rakip Galatasaray…
Onun da Gençlerbirliği’nden farkı yok.
Rakibi Fenerbahçe’nin sürpriz Rizespor beraberliğiyle puan farkını 4’e çıkarsa da diken üstünde.
Hafta sonu ligin kaderini belirleyecek derbi var.
O maç kaybedilse iki rakibi Fenerbahçe’yi de Trabzonspor’u da umutlandıracak.
Kupada Gençlerbirliği’ni geçse fikstürüne muhtemelen Trabzonspor ile oynayacağı bir zorlu maç eklenecek.
Okan Buruk da bu tehlikeli senaryoyu belli ki pek istemiyordu.
Korktu…
Volkan Demirel kadar olmasada o da kadroda rotasyon uyguladı.
Ama özellikle ilk yarıda oynattığı oyun korkak bir oyundu.
Koskoca ilk yarıyı iki takımda bu psikolojiyle sıfır isabetli şutla tamamladı.
Öyle bir maç oynanıyordu ki ne mücadele ne de şut var, maç 3 gün oynansa gol gelmeyecek gibiydi.
Ardından ikinci yarının ilk dakikalarında Gençlerbirliği’nin geçiş oyunuyla yakaladığı sürpriz gol geldi.
Oynanan oyun ve gol taraftarı kızdırdı, Okan Buruk tepkiler üzerine oyuna as oyuncularını sürmeye başladı.
Önce Barış Alper Yılmaz ve Yunus Akgün’ü, ardından taraftarın gazını da almak adına Victor Osimhien’i bile oyuna aldı.
Üst üste pozisyonlar bulmaya başlayan Galatasaray’ın beraberlik golünü bulması beklenirken, sahneye Günay Güvenç çıktı.
Akıllara ziyan bir hatayla ikinci golü yiyince, Gençlerbirliği’nin aklına tarihi bir başarı elde etmekte olduğu geldi.
Ayrıca 2-0’dan maç verirlerse camiada ruhsal yıkım olurdu.
Nitekim, son dakikaları kora kor mücadele şeklinde geçen maçı Gençlerbirliği kazandı.
Gençlerbirliği’nde bu maç özelinde denenen, belki sonraki maçlarda da uygulanacak olan defansif taktik hoşuma gitti.
Bloklar arasında boşluk bırakılmadı, Galatasaray’ın en büyük kozu olan defans arkasına sarkmalara bir ya da iki pozisyon dışında izin verilmedi.
Sonuçta Gençlerbirliği hiç hesapta olmayan tek maçlı kupa yarı finalini kucağında buldu.
Hiç hesaplamadığı derken abartmıyorum, rakibi 3’e 2 yakalamışken atak yapan 2 futbolcunun kendilerini yere bırakmalarını, topu da taca atmalarını başka türlü izah edemiyorum.
Maç sonu basın toplantısında Okan Buruk sonuçtan pek de rahatsız gözükmüyordu.
Genellikle kaybedilen maçlarda bir taç atışını, kalecinin oyunu soğutmak için aut atışını geciktirmesini bile dakikalarca anlatıp gündem değiştirmesiyle meşhur Okan Buruk, ne hakemi konuştu ne de kaleci Erhan Erentürk’ü.
Maç sonu görüntüleri de ilginçti.
Yıllar boyu konuşulacak bir galibiyeti yaşayan Gençlerbirliği, 15-20 taraftarını selamladıktan sonra kısa sürede soyunma odasına giderken, Galatasaray önce kaleci Günay Güvenç’in taraftarla barıştırılması seremonisi, ardından Fenerbahçe maçı motivasyonu derken dakikalarca sahada kalarak, adeta taraftarı ile kutlama yapan taraf oldu.
Gençlerbirliği’ni son 3 yılın şampiyonunu devirerek Ziraat Türkiye Kupası’nda yarı finale çıkmasından dolayı kutluyorum.
Erhan Erentürk’ü de muhteşem oyundan dolayı.
Uzun süre bu maç hazfızalarda tarihi başarı olarak kalacaktır, ben de tarihe tanıklık eden tek Ankaralı Gazeteci olarak o statta olduğumu hatırlatacağım.
Yazıyı bitirmeden önce Ankaragücü örneğinden bir hatırlatma yapayım, aman dikkat diyeyim.
İki sezon önce Ankaragücü, Fenerbahçe’yi 3-0 yenerek Ziraat Türkiye Kupası’nda yarı finale çıkmış, Beşiktaş ile eşleşmişti.
Camia tüm enerjisini Beşiktaş maçı için harcamış, Nihad Mujakic’in bir hatası yüzünden elenince büyük yıkım yaşanmıştı.
Sonrasında ne mi oldu?
Ankaragücü yeniden lige konsantre olana kadar küme düştü.
Bugün 2. Lig’de.
Aman dikkat Gençlerbirliği…
METİNER ERDEM
